Blog

Recept: Glutenvrij Brood

De basis van mijn eetpatroon overdag is toch wel brood. ’s Ochtends, ’s middags en soms zelfs ’s avonds eet ik het. Aangezien het voorverpakte glutenvrije brood vaak niet echt lekker is (en ook nog eens heel duur), bak ik mijn brood zelf. Toen ik coeliakie kreeg, stroomde meteen de recepten binnen. Al een aantal maanden gebruik ik het volgende recept en het bevalt goed!
Hiervoor gebruik trouwens een broodbakmachine met een glutenvrij programma. Of dit veel verschil maakt weet ik niet, maar mocht je brood mislukken, dan kan het daar aan liggen.

Benodigdheden:
250 gram Le Poole Twello’s boerenbruin glutenvrij broodmix
250 gram Le Poole Quinoa glutenvrije broodmix
4 gram droge gist
2 eetlepels Fibrex voedingsvezels
2 eetlepels zonnebloempitten
2 eetlepels lijnzaad
7 gram suiker
4 gram zout
450 ml lauw water
2 eetlepels olijfolie

Bereiding:
Ik doe altijd eerst alle droge ingrediënten in de bak, en dus begin ik met de broodmixen. Vervolgens doe ik de voedingsvezels, suiker en zout erbij. Voor de zonnebloempitten en lijnzaad staat in mijn recept 2 eetlepels, meestal doe ik er hiervan net iets minder bij.
In mijn recept stond ook dat er 4 gram droge gist bij moest. De zakjes (dr. Oetker) die ik echter heb zijn 7 gram. Laatst heb ik een paar keer het hele zakje geprobeerd en dat werkte eigenlijk ook prima. Sindsdien doe ik deze dus in daarvoor bestemde bakje.
Als laatste gooi ik het water en de olijfolie erbij en vervolgens roer ik het nog meestal door. Als ik dat niet doe blijft er meestal meel aan de bovenkant zitten en kunnen er in het brood kleffe stukken zitten. Pas hierbij wel op dat je niet de anti-aanbaklaag kapot maakt.
Als eenmaal alles erin zit gaat het in de broodbakmachine en 2 uur later heb ik een heerlijk vers brood.

Geen zin om brood te bakken? Ik hoorde toevallig dat er vanaf morgen bij de Jumbo en C1000 vers glutenvrij brood te krijgen is. Yam heet het, en het wordt in een speciale bakkerij gebakken, dus geen zorgen over kruisbesmetting! Voor meer info kan je deze site een bezoekje brengen.

Parkeerproblemen en Jongeren

Op goed geluk rijd ik het terrein van het provinciehuis op – hoop ik. Ondanks dat het pas 7 uur is, is het buiten al donker. Rechtdoor of links? Ik sta stil, kijk minstens tien keer beiden kanten op en besluit dat links me het meest logisch lijkt. Dus zet ik mijn auto in z’n achteruit en plaats hem voor de slagboom. *bzzz* “Hallo?” “Ik ben hier voor een bijeenkomst van het Young 4 Nul Team.” “Komt u verder.” *bzzz* De slagboom zwaait omhoog en ik rijd het parkeerterrein op. Ik zet mijn auto ergens neer (in de hoop dat het een parkeerplaats is), stap uit en loop naar wat – hopelijk – de ingang is. Shit! Vergeet ik bijna de auto op slot te zetten. Snel terug rennen, op slot zetten en nog tien keer controleren of hij echt op slot staat.
Onderweg kom ik een aantal mensen tegen. Ze kijken me even aan en ik geloof dat ze allemaal denken dat ik hier verkeerd zit. Eenmaal bij de ingang loop ik vertwijfeld op de schuifdeuren af – ik twijfel of het echt schuifdeuren zijn. Op het laatste moment schuiven ze alsnog open en loop ik met een gerust hart verder, door naar de draaideur. Ik voel een paar ogen prikken, komend vanuit het hokje naast de ingang. Voorbij de draaideur bevind zich een grote hal. Pas dan bedenk ik me, dat ik geen idee heb waar ik moet zijn. Bij gebrek aan een ander teken van leven, loop ik naar de prikkende ogen – oké, naar de man in het hokje. Er lijkt een soort loket aan te zitten, maar de gaten in het glas missen. Gelukkig staat de man gelijk op – naar mijn vermoeden om door de deur te komen. Hij stapt echter regelrecht op het loket af en drukt op een knopje. Hij zegt wat door de intercom, iets compleet onverstaanbaars – ik gok dat hij vraagt waarmee hij me kan helpen. Mijn ogen gaan over het loket; mijn kant heeft geen knopje. In de hoop dat hij me kan verstaan antwoord ik:
“Ik heb een afspraak voor het Young 4 Nul Team.”
“Een moment.” Hij staat op en typt wat dingen in op z’n computer. “Kamer 148 moet je zijn.”
Ik werp een blik om me heen. Nergens bordjes die aangeven waar ik die kamer kan vinden. “Hoe kan ik die vinden?”
“Hier rechts de trap op, en bovenaan weer rechts.”
Ik bedank hem en loop de trap op. Het is zo’n brede trap, die je alleen maar ziet in ‘belangrijke’ en ‘mooie’ gebouwen. Gebouwen die ontworpen zijn door architecten die geen oog hebben voor ruimte benutting. Ik erger me eraan.
Kamer 148. Bijna klop ik. Van binnen klinken stemmen. Door de matglazen deur zie ik vaag iemand staan. Degene die aan het presenteren is. Ongemerkt binnenkomen kan ik wel vergeten; ik moet vlak langs haar lopen. Ik haal nog een keertje diep adem en klop dan aan. De deur gaat open en alle gezichten kijken me aan. De vrouw, die bezig was iets te vertellen, begroet me en zegt dat ze nog net niet begonnen waren. Onzeker loop ik naar de achterkant van de kamer, pak een stoel en plaats mezelf tussen twee jongens – beiden een paar jaar ouder dan ik.
“Goed, we wilden beginnen met een voorstelronde. Achter jullie liggen een aantal kaartjes. We vragen jullie er een uit te kiezen die aangeeft waarom je jezelf hebt aangemeld voor het Young 4 Nul Team.”

Het is een stuk later – 2 uur en 5 minuten om precies te zijn. Samen met een paar andere jongeren loop ik die belachelijke brede trap weer af. We lachen om het feit dat ik de parkeerplaats niet kon vinden – gelukkig was ik niet de enige. Stiekem lach ik ook om mezelf. Wat heb ik me toch weer zenuwachtig zitten maken. En waarvoor? Voor een gezellige en interessante avond met leuke jongeren.
We wensen elkaar een fijne avond en gaan ieder onze eigen weg. Ik stap mijn ietwat koude auto in. Wonderbaarlijk genoeg weet ik in één keer de uitgang te vinden. Mijn auto draait de snelweg op en ik glimlach. Ik heb zin in het Young 4 Nul jaar.

De provincie Brabant zet zich in om het aantal verkeersdoden naar nul te brengen. Dit jaar staat in het teken van jongeren. Door jongeren bewuster te maken van hun verantwoordelijkheid in het verkeer, kunnen ongelukken voorkomen worden. Wij, het Young 4 Nul Team, gaan ons daarvoor inzetten. Meer info of ook lid worden? Breng dan deze site een bezoekje.

Recept: Glutenvrije Monchou Taart

Gisterenochtend stond ik op met zo’n gevoel van ‘ik heb zin om iets lekkers te maken’. En dus ging ik eens door mijn receptenboeken bladeren. Al gauw kwam ik uit bij een taart die er heel lekker uit zag, maar waarvan ik niet zo een twee drie aan de ingrediënten kon komen. Die taart deed me echter wel denken aan de lekkere taart die de vriendin van mijn broer een hele tijd terug had gemaakt. En dus besloot ik een glutenvrije variant te proberen.

Benodigdheden:
200 gram glutenvrij speculaas (2 pakken van Schär)
150 gram roomboter
200 gram monchou
1 zakje klopvast
1 zakje vanillesuiker
250 ml slagroom
100 gram witte basterdsuiker
Evt. (vlaai)fruit

Bereidingswijze:
Vet een springvorm van 20 of 24 (afhankelijk van hoe hoog je wilt dat de taart wordt) in met boter en bekleed de vorm met bakpapier. Hierdoor blijft het bakpapier straks niet zo snel aan de taart plakken.

Maal de glutenvrij speculaas fijn met een keukenmachine of plet ze met een deegroller (hiervoor moet je ze wel in een zak of doek doen). Zelf zou ik gebruikte ik een keukenmachine en was ik daarmee met een paar seconden klaar. Smelt vervolgens de boter en roer net zoveel door de speculaas kruimels tot deze net nat zijn. Als je een beetje boter over houdt is dit dus niet erg.
Vul je springvorm met het speculaas mengsel en druk het goed aan. Zet het daarna in de koelkast en laat het minstens een uur hard worden.

Voor de vulling klop je eerst de slagroom stijf met de zakjes vanillesuiker en klopvast. Mix de witte basterdsuiker goed met de monchou en voeg dit vervolgens toe aan de slagroom. Mix ook dit weer tot het helemaal gemengd is.
Als je mengsel klaar is en je bodem een uur in de koelkast heeft gestaan, kun je het mengsel over de bodem scheppen. Strijk het glad en zet het opnieuw in de koelkast. Het moet weer minstens een uur daar blijven.

Als je de taart weer uit de koelkast haalt, is hij klaar om te eten. Je kan er eventueel nog fruit op leggen. Zelf gebruikte ik verse aardbeien en dat was een erg lekkere combi! Smakelijk!

Studie Stress

Momenteel zit ik midden in mijn tentamenweek (en zou ik nu dus ook niet moeten bloggen). In totaal heb ik dit keer 5 tentamens; 3 herkansingen van vorige periode en 2 van deze periode. De eerste periode had ik geen een vak gehaald en nu wordt het dus extra spannend. Twee tentamens had ik vorige week, waaronder een herkansing. Hoewel het eerste tentamen veel beter dan verwacht ging, ging mijn herkansing minder. En dat, terwijl dat juist een van mijn betere vakken is. Voor mij de reden dat ik er echt even doorheen zat.

Bron: http://weheartit.com/entry/98398196

Al een paar jaar twijfel ik over mijn studiekeuze. Zelfs nu ik dus officieel gekozen heb, twijfel ik of ik dit de rest van mijn leven wil blijven doen. Niet dat de studie niet bevalt, dat zeker niet! Maar het idee dat ik dit tientallen jaren blijf doen…? Het liefste ren ik zo hard mogelijk weg van dat idee.
Nu mijn studie niet lekker loopt, krijg ik alleen maar meer vraagtekens bij mijn studiekeuze. En daarbij hijgen de BSA (bindend studie advies) en studieschuld ook nog eens in mijn nek. Als ik me tentamens nu zou verpesten, vond ik zelf dat ik meteen moest stoppen. Want stop ik voor 1 februari, dan heb ik geen last van studieschuld. En nu mijn herkansing zo tegen viel, begin ik me daar steeds meer op voor te bereiden. Maar tegelijkertijd wil ik helemaal niet stoppen met mijn studie. De studie bevalt goed, mijn medestudenten zijn gezellig en ik zou het gewoon heel erg vinden om te moeten stoppen.
Zelf denk ik niet dat ik de studie niet aan kan. Mijn grootste knelpunt is mijn motivatie en concentratie. Waar mijn broer achter zijn bureau kan gaan zitten en uren kan gaan zitten werken, hou ik dat nog geen tien minuten vol. Om eerlijk te zijn mis ik de middelbare dan ook wel. Want hoe zeer ik ook een hekel had aan hele dagen op school te moeten zitten, het werkte wel. Ik zal niet beweren dat ik een hele goede scholier was – meestal haalde ik het maar net -, maar ik besteedde meer tijd aan school. En dat gaf resultaat.

Bron: http://weheartit.com/entry/98402601

Gisterenochtend had ik er een gesprek met mijn moeder over, tot bijna aan tranen toe. En laat ik je zeggen; ik huil nooit in iemands bijzijn. Maar dan ook nooit. Ik was echt even helemaal klaar met alle stress en de druk die erop stond. En ik was helemaal klaar met mezelf. Boos op het feit dat ik met niet kan concentreren en mijn broer wel zo makkelijk. Het liefste wilde ik onder mijn dekens kruipen en er nooit meer bovenuit komen.
Gelukkig heb ik er een goed gesprek met mijn moeder over kunnen hebben. Mijn ouders willen liever dat ik wel doorga met mijn studie, ook al haal ik nu niet alles. Zou ik aan het einde van het jaar het dan toch niet halen, dan vinden ze dat ik er op z’n minst iets van geleerd hebben. En misschien hebben ze daar ook wel gelijk in. Ik ben nog jong (ik heb een klas overgeslagen) en heb dus nog zoveel te leren. En een half jaartje werken lijkt me eigenlijk niet goed voor me. Mezelf kennende zorgt dat er voor dat ik liever blijf werken dan weer terug de schoolbanken in te gaan.

Na zo’n rotdag ben ik gisteravond eindelijk weer eens lekker in bad gegaan. Even helemaal niets en na kunnen denken. Nu voel ik me alweer een stuk beter en zie ik de wereld een beetje zonniger tegemoet. Voorlopig blijf ik nog hopen dat mijn tentamens van morgen en overmorgen in ieder geval goed gaan. Na de tentamenweek zie ik wel weer verder.

Shoplog: Nieuwe Boeken

Eergisteren kwam eindelijk mijn pakketje van bol.com binnen, yes! Ik had besloten dat ik weer eens een paar goede boeken wilde lezen. Laatst was ik toevallig twee series tegen gekomen die me leuk leken, dus had ik van beiden het eerste deel in mijn winkelmandje gedropt. Daarnaast wilde ik ook eens een keer iets anders toevoegen aan mijn boekencollectie. Het werd wel eens tijd voor een mode boek!

Style van Lauren Conrad:


Zo’n beetje ieder meisje heeft dit boek ondertussen in haar kast liggen – tenminste, als ik de verhalen mag geloven – en dus is het een beetje beschamend dat ik het boek tot voor kort nog nooit in mijn handen heb gehad. Maar goed, beter laat dan nooit. In dit boek vertelt Lauren o.a. hoe je jouw eigen stijl ontwikkelt en welke must-haves er echt in je kast moeten hangen. Voor €9,99 bestelde ik het boek hier.

The Sword Of Shannara van Terry Brooks:

Dit is het eerste deel uit de Shannara serie en dateert uit 1977. Ondertussen zijn er aardig wat boeken van verschenen, dus als deze bevalt kan ik nog wel even vooruit. Terry Brooks raakte geïnspireerd door de Tolkien boeken (the Hobbit, Lord of the Rings). Het boek speelt zich af in een wereld genaamd de ‘Four Lands’ en volgt twee grote plotten. Als je nieuwsgierig bent geworden kan je hier het boek bekijken en bestellen voor €8,99.

Rivers Of London van Ben Aaronovitch:

Rivers Of London is momenteel mijn favoriet van de drie (waarschijnlijk omdat ik alleen daarin ben begonnen). Ik ontdekte deze serie via een video van Tanya Burr. Het is een soort mix van Harry Potter en Sherlock Holmes; detective gemixt met magie. Binnen twee dagen tijd heb ik al meer dan 150 bladzijden gelezen – terwijl ik eigenlijk tentamens moest leren… – wat denk ik wel genoeg zegt. Zodra ik weer geld heb wil ik de rest van de serie ook gaan bestellen! Het eerste boek kan je hier voor €11,99 bestellen, je kan echter op bol ook een set bestellen (zeker een aanrader!).

Voorlopig kan ik weer lekker veel lezen! Als je vragen hebt over een van de boeken, laat dan een comment achter. Ken je nog een ander goed boek? Laat het me weten!

De Aanval

Daar ging ik dan. Nietsvermoedend op weg naar de appie voor de noodzakelijke dingen. Energy, chocola, snoep, je kent het wel. Zonder kom ik mijn tentamenweek niet door. Maar goed, ik was dus op weg naar de appie. Fiets op slot, het winkelcentrum in – lees; een mini gebouw met niet meer dan een handjevol winkels – en tussen de mensenmassa door manoeuvreren. Gefocust op normaal blijven lopen en niemand omver stoten.
Het gevaar luurde vanaf zijn plek, klaar om zijn aanval te beginnen. Stap voor stap kwam ik dichterbij. Nog altijd had ik niets door. Langzaam… Eindelijk! Het stukje groente kon z’n slag slaan! Maar ik gaf me niet zo maar gewonnen. Terwijl mijn ene been langzaam onder me vandaan begon te glijden, werkten mijn hersenen razendsnel. Als een befaamde keepster, liet ik me in de keeper spagaat vallen. Mijn been raakte de grond, gevolgd door het aanhangende deel. De pijngolf onderdrukte ik. Gauw krabbelde ik overeind, onder toeziend oog van de getuigen. Mijn ogen scande de omgeving af en al gauw spotte ik de boosdoener. Hij mocht een slag geslagen hebben, maar dit zou niet een tweede keer gebeuren. Met een boogje belande hij in de prullenbak. Tja, wie het laatst lacht, lacht het best.

Liebster Award



Zojuist kreeg ik een berichtje dat ik door Kim genomineerd ben voor de Liebster Award! Ontzettend leuk natuurlijk en ik kon dan ook niet wachten om mee te doen. Geen idee wat dit is? Lees dan gauw verder!

De regels:

*   De Liebster Award is bedoeld voor bloggers met minder dan 200 bloglovin’ volgers.

* Je moet “11 facts about me” delen.
* Je moet degene die jou genomineerd heeft linken in je blogpost.
* Je moet de 11 vragen beantwoorden van degene die jou genomineerd heeft.
* Kies 10 nieuwe bloggers die jij wilt nomineren en link ze in je blogpost.
* Stel 11 nieuwe vragen op voor de bloggers die jij genomineerd hebt.
* Laat een comment achter op de blogs die jij wilt nomineren.

11 facts about me:
* Ik vind het heel vervelend als mijn kamer rommelig is, maar tegelijkertijd ben ik een echte sloddervos.
* Koffie is mijn grote liefde, vooral cappuccino!
* Ik ben veel op het hockeyveld te vinden… in mijn keeperspak. Girlpower!
*   Stiekem vind ik skiën nog leuker dan hockeyen.
* De laatste tijd lees ik minder dan dat ik zou willen.
* Ik heb het concentratievermogen van een goudvis.
* Als ik ga shoppen weet ik van tevoren altijd wat ik wil toevoegen aan mijn kledingkast, maar ik kom altijd met iets anders thuis.
* Ik heb een hekel aan zonder make-up de deur uit te gaan.
* Ik heb alle Candy Crush levels uitgespeeld, inclusief de droomwereld.
* Als allerliefste zou ik schrijfster willen worden.
* Ik vind – geloof het of niet – wiskunde heel leuk. 

Kim’s vragen:
* Heb je een rare gewoonte of verslaving?
Ik ben stiekem nogal verslaafd aan mijn mobiel. En chocola.
* Heb je sites die je bezoekt voor inspiratie voor je blog?
Het liefste ga ik naar bloglovin’ en ga ik daar opzoek naar nieuwe blogs of artikelen. Na een tijdje volgt de inspiratie vanzelf.
* Hoe vier je jouw verjaardag?
Overdag ben ik met familie, en ’s avonds nodig ik meestal een aantal vrienden uit en bestaat mijn avond uit een paar wijntjes, kletsen, en eventueel nog naar de stad gaan.
* Welke blog volg jij het langst?
Girlscene volg ik trouw al een aantal jaar.
* Wat is je grootste nachtmerrie?
Op dit moment vooral mijn tentamens niet halen, aangezien ik dan moet stoppen met m’n studie. Maar over het algemeen, hoe stom het ook klinkt, alleen oud worden.
* Wat is je favoriete drankje?
Zoete cocktails bevallen altijd goed en ik hou ook van witte wijn.
* Noem 3 webshops die je als laatste bezocht hebt?
www.hm.com, www.bol.com (yes, nieuwe boeken!) en www.eyeslipsface.nl
* Wie was jouw eerst bloglovin volger?
* Welke karaktereigenschap vind je irritant aan jezelf?
Mijn gebrek aan concentratievermogen en mijn onzekerheid. Vooral mijn onzekerheid kan me soms zo in de weg zitten.
* Wat is je laatst gelezen boek?
Als laatste heb ik Shadowland van Alyson Noël uitgelezen en momenteel ben ik bezig in Een Goede Raad van J.K. Rowling.
* Wie bewonder je?
Als het gaat om een bekend persoon; J.K. Rowling. Het is zo inspirerend hoe zij met heel veel werk en moeite zo’n bekende schrijfster is geworden. Aangezien ik ook graag schrijfster wil worden, is zij een hele grote inspiratie bron.

Mijn vragen:
* Wat is je favoriete blog?
* Hoe zou je jezelf omschrijven in 3 woorden?
* Wat is je favoriete vakantieland?
* Wie inspireert jou?
* Waarom heb je besloten te gaan bloggen?
* Van welk make-up merk koop jij het liefste producten?
* Wat is voor jou belangrijker; kleding of make-up?
* Op welke site ben jij het meest te vinden?
* Naar welke artiest/soort muziek luister je het meest?
* Als je één baan voor de rest van je leven zou moeten doen, welke zou je dan kiezen?
* Welke plek wil je graag bezoeken?

Genomineerden:

Slaapkamer Inspiratie

Zodra ik afgeleid raak van het studeren of vind ik dat een pauze verdien, ga ik het internet afstruinen. Nu zijn er veel dingen die ik graag doe, maar een van mijn favoriete bezigheden is het opzoeken van kamer inspiratie. Zodra ik mijn ouders zover heb dat ik een nieuw bed krijg (dit kan nog wel eventjes duren), wil ik mijn kamer helemaal opnieuw inrichten. En hoe kan je beter ideeën op doen dan door alle plaatjes af te struinen?












Nou, voor het geval het nog niet duidelijk was: ik ben dol op witte/lichte kamers, met een kleine touch qua kleur. Of eigenlijk ben ik gewoon dol op de standaard ‘tumbl-kamer’. Hou jij ook van dit soort inrichting, of ga je liever voor iets anders? Als je nog leuke tips hebt of ideetjes, laat ze hieronder achter!

De Volwassen Ik

Oh wat verlang ik toch terug naar die periode waarin je kind was. Je weet wel, die periode waarin pauzes speelkwartieren waren en waarin je grootste problemen bestonden uit met wie je nou zou afspreken. De periode waarin je op de bank in slaap kon vallen en de volgende ochtend als magie wakker werd in je eigen bed. De periode waarin je eigenlijk geen zorgen kende. En natuurlijk waarin je verlangde naar volwassen zijn.

Want ja, als je volwassen bent dan mag je alles. Mijn vroegere ik heeft wel gelijk; je mag inderdaad alles. Zolang je er geld en tijd voor hebt, beiden kostbaar goed als student. De ‘vrijheid’ zou ik zo weer inruilen voor mijn zorgeloze leventje. Waar ik vroeger maandelijks een paar centjes zakgeld kreeg, stromen nu maandelijks de rekeningen binnen.
Oké, er zitten ook zeker voordelen aan ‘volwassen’ zijn. Ik bepaal wat ik in het weekend doe, kan zelf op vakantie, mag autorijden en niemand die mij verteld wat ik wel en niet mag doen – oké, misschien de politie dan. De wereld ligt aan mijn voeten en alle mogelijkheden liggen open. Maar juist dat maakt het zo lastig. De mogelijkheden zijn zo enorm, dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Het geeft me juist het gevoel dat ik tegengehouden wordt.
Er zijn zoveel dingen die ik met mijn leven zou willen doen. Een van mijn grootste dromen is om een boek te schrijven. Maar als ik überhaupt maar de tijd weet te vinden, is het alsof het creatieve deel van mijn brein compleet leeggelopen is. Het helpt natuurlijk ook niet dat ik wel mijn rekeningen moet blijven betalen, bezig ben aan mijn niet-zo-soepel-lopende-studie en er sociale verplichtingen bijkomen. Tijd en geld zijn misschien wel een van de grootste belemmeringen die je tegen komt in je leven.
Al is er één nog grotere belemmering: jezelf. Je kan heel hard blijven roepen dat je te jong bent, geen tijd hebt, geen geld, etc, maar kijk om je heen! Mensen van dezelfde leeftijd leven hun droom; ze acteren, hebben een boek geschreven, of maken een andere droom waar. Als je er echt voor gaat, is er niets dat je tegenhoudt.

Het wordt eens tijd dat de volwassen ik weer leert zorgeloos te genieten en gaan voor mijn droom, zelfs al is dat nog zo lastig. Hou je ogen open, misschien ligt over een jaar – of iets meer jaren – mijn boek in de winkel! En zo niet, dan heb ik altijd nog mijn blog als creatieve uitlaatklep.

Niets is wat het lijkt…

Eindelijk is het weer zo ver. Na maanden wachten verschijnt vanavond Wie is de Mol? weer op tv. Als grote fan kijk ik hier al tijden naar uit. Eigenlijk al sinds de laatste aflevering van Wie is de Mol? 2013. Dat ik er zo’n fan van ben is niet gek, als je bedenkt dat ik dol ben op raadsels, liefhebber van Sherlock Holmes (ja, dat was gisterenavond een feestje) en, naast fantasy boeken, mijn favoriete genre detective is. Ja, het mag duidelijk zijn: Wie is de Mol? past wel in mijn straatje.

Toch zijn er maar weinig programma’s waar ik zo’n fan van ben. Waarvoor ik iedere donderdagavond koste wat kost op de bank zit. Waarmee ik wekenlang mee bezig kan zijn. Wie is de Mol? is een van de weinige programma’s die dat voor elkaar krijgt. Waarom? De combinatie van de mooie landen, geweldige opdrachten én de ‘mindfuck-spelletjes’ doen het hem. Geweldig, om te zien hoe mensen draaien, liegen en een schijnheilig gezicht op kunnen houden onder het mom van ‘het is een spelletje’. Daarnaast is het ieder keer weer genieten van alle mooie landschappen, steden en andere bijzondere plekken. Hierbij was Argentinië toch wel mijn favoriet.
Zoals gewoonlijk kijk ik vooral uit naar de lazer opdracht. Die blijft voor mij altijd het toppunt. Geweldig lijkt me dat, om een lazergame opdracht te mogen doen, in the middle of nowhere. En dat terwijl je ook nog eens probeert te ontcijferen wie die mol nou is.

Als mensen mij vragen wat mijn goede voornemens zijn voor dit jaar, heb ik mijn antwoord klaar: ik wil bekende Nederlander worden. Met als doel; mee mogen doen aan Wie is de Mol? Ik zie het al helemaal voor me; de hele dag een pokerface ophouden, alles bij elkaar liegen, fanatiek mee doen met de opdrachten en gek worden van tunnelvisie. Geweldig! Maar voor nu hang ik vanavond maar lekker op de bank.

Mijn Reis Make-up Tas

Op het moment dat je dit leest ben ik lekker in Oostenrijk, heerlijk skiënd en genietend van de sneeuw. Op het moment dat ik dit schrijf zit ik nog een beetje in de stress; de allerlaatste dingetjes worden nu ingepakt en dan is het altijd maar hopen dat je niets vergeet. Een van de dingen die ik natuurlijk mee moet is mijn make-up. Het liefste gooi ik mijn hele collectie in een tas, maar omdat dit natuurlijk niet gaat moet ik een selectie maken. Vandaar dit artikel over mijn make-up tas voor op reis.

Ten eerste is dit voor mij echt een absolute must: mijn foundation. Zelfs al ben ik nog zo laat, bijna altijd probeer ik foundation op mijn gezicht te smeren. Zeker in de winter, als mijn gezicht er niet zo op en top uitziet (lees: dan zie ik eruit als een spook gecombineerd met een zombie). Momenteel gebruik ik de Rituals foundation Amethyst & Pure Minerals in de kleur 1. Deze heeft een zonnefactor van 10, dus ideaal voor als je heel de dag op de berg staat!
Daarnaast neem ik ook altijd mijn all time favourite poeder van Bourjois mee, de Mineral Radiance in 02 Vanillé. En natuurlijk niet te vergeten: mijn concealer van Max Factor, de Mastertouch Under-eye Concealer. Ik gebruik deze niet alleen onder mijn ogen, maar ook voor puistjes en kleine rode vlekjes.
Deze drie producten blijven heel de dag zitten, ideaal als je op vakantie bent.

Voor mijn ogen is het altijd een opgave om zo weinig mogelijk mee te nemen. Daarom ga ik meestal voor een kleine palette: al je kleuren bij elkaar en je zeult niet tig doosjes mee. Dit keer heb ik er eentje van Rimmel London in bruin tinten, eentje van Bourjois met blauw tinten (met name voor de avond) en heb ik nog één aparte cream oogschaduw, ook van Bourjois, in het goud. Deze omdat ik er natuurlijk om net dat beetje extra toe te voegen op kerstavond. Daarnaast gebruik ik de oogschaduw Intense 09 van Bourjois voor een lijntje onder mijn ogen. Deze blijft zo goed zitten, echt een topproduct!

Voor eyeliner ga ik meestal voor de Maybelline Gel Eyeliner, momenteel mijn favoriet. Maar omdat ik met deze eyeliner niet altijd even snel ben, neem ik ook altijd mijn Maybelline Master Precise liquid eyeliner mee. Hoewel ik hem niet zo fijn vind als de gel eyeliner, ben ik met deze wel een stuk sneller klaar.
Als er een mascara geweldig is, dan is het toch wel de The Falsies Volum’ Express Mascara van Maybelline. Oké toegegeven, mijn absolute favoriet is er eentje van Helena Rubinstein – de Lash Queen Feline Blacks om precies te zijn, maar dit ligt net iets boven mijn budget. The Falsies is echter een goede budget-proof vervanger en gebruik ik dagelijks. Zelf vind ik de niet-waterproof variant fijner, maar omdat ik op reis ga, neem ik ook altijd een waterproof mascara mee.

Voor mijn lippen probeer ik altijd een paar verschillende dingen mee te nemen. Ten eerste zit er altijd een Labello in mijn tas; dat is echt een must! Of het nou koud of warm is, Labello is je vriend! Voor de avonden neem ik meestal een nude of zachtroze lippenstift mee en een donkere die lekker opvalt. Dan nog een lipgloss plus mijn favo lipstick of lipgloss van het moment en ben ik tevreden.

Nog een paar laatste tips: zorg altijd voor een paar make-up kwasten. Zeker als je een paar verschillende kleuren oogschaduw bij hebt, is het handig voor verschillende kleuren verschillende kwasten te gebruiken. Denk daarnaast ook aan wattenschijfjes en staafjes. Deze zijn heel handig om onderweg even je make-up bij te werken of te corrigeren. En als laatste: wees eerlijk tegen jezelf. Gebruik je dagelijks dezelfde make-up? Kleine kans dat je dit op vakantie dan anders gaat doen. En make-up die je niet gebruikt hoef je dus ook niet in je tas te gaan proberen te proppen.

Fijne kerst en alvast een gelukkig nieuwjaar!

Uitstel Talentje

Veel talenten heb ik niet, maar als er dan toch een ding is waar ik goed in ben, dan is het wel uitstellen. Of misschien beter gezegd; ik ben een ramp in plannen. Deze blog waar ik aan begonnen ben? Het was eigenlijk de bedoeling dat ik minstens een keer per week iets zou posten… Deze post die ik aan het schrijven ben? Eigenlijk zou ik nu bezig moeten zijn met het inpakken van mijn spullen – wat ik eigenlijk afgelopen zondag had willen doen. Toen maandag… Toen dinsdag… Toen woensdag… En toen.. uhm ja, vandaag, de allerlaatste dag.

Tja, de combinatie van mijn slechte plannen, goede uitstellen en verschrikkelijke concentratievermogen is niet zo top. Om beter te zeggen; een ramp. Het komt erop neer dat ik alles op het laatste moment doe, of gewoon helemaal niet doe. Iedere keer weer neem ik me voor eerder mijn huiswerk te doen, beginnen te leren, mijn kamer schoonmaken, bijna lege producten vervangen, etc. etc. etc. En iedere keer weer haat ik mezelf, omdat ik het weer eens niet gedaan heb.
Tot een paar maanden terug was dit nooit een heel groot probleem. Meestal lukten mijn proefwerken en examens nog wel, of had ik wel de tijd om op de fiets te springen en naar de winkel te sprinten. Tot een paar maanden terug. Nu ben ik bezig met mijn studie en blijkt dat het toch niet heel verstandig is twee dagen van tevoren te beginnen met leren. Nee, dan haal je je vakken niet. Zoals is gebleken uit mijn punten… Stom stom stom! Niet alleen zit ik nu met de stress dat ik bijna alles moet halen, wil ik mijn studie blijven doen, er komt ook nog eens bij dat ik nu in één keer 6 vakken moet halen.
Als ik voor één keertje van mijn luie domme kont was gekomen, had ik nu niet in de stress gezeten., hadden mijn uber zware boeken niet mee gehoeven op vakantie en had ik redelijk relaxed de tentamenperiode in kunnen gaan.
Maar goed, wat gebeurt is, is gebeurt en ik kan er nou eenmaal niets meer aan veranderen. Behalve dan nu diehard leren. Onder verplichting van mijn mentor heb ik een prachtige planning gemaakt – ja, ik kan het wel – en nu is het plan om hard te werken en alles te halen.
Uhm… dan moet je je alleen wel aan die planning houden; niet mijn sterkste kant. Waar ik nu bezig zou moeten zijn met Arbeids & Organisatie Psychologie, bedenk ik me opeens dat ik veel beter deze post kan schrijven. *Zucht* Leer ik het dan ook nooit?!
Oké, genoeg gebrabbel; ik bedenk me net dat ik m’n laarzen nog op moeten halen, twee online toetsen moet maken – oh nee, 3 online toetsen, en natuurlijk nog mijn tas moet inpakken en moet leren. En dit allemaal voor vanavond. Wish me luck!

Follow my blog with Bloglovin