Blog

Ik heb het stokje gekregen van Ik Ben Glutenvrij en onderaan deze blog kan je vinden aan wie ik het stokje door geef.
Lees meer…

Morgen start de maand december alweer. De maand van Sinterklaas, Kerst, Nieuwjaar, gezelligheid, kaarsjes, dekens en natuurlijk heel veel lekker eten. Bizar hè, hoe snel het gaat! December is echt één van mijn favoriete maanden. De spanning voor Sinterklaas én dan ook nog eens Kerst, met twee weken lang vakantie. Veel beter gaat het niet worden! Vroeger was ik dan ook altijd dol op die adventskalenders. Met heerlijke chocolaatjes en voor ons tweemaal spanning: voor zowel 5 december als natuurlijk Kerst. Ondertussen vind ik mezelf iets te oud voor ze, maar dat neemt niet weg dat het hele idee erachter nog steeds heel leuk is! Lees meer…

Het schelle geluid van mijn wekker galmt door de kamer. Suf en slaapdronken graai ik naar mijn telefoon, die ergens op mijn bed moet liggen. Als ik hem vind, druk ik op snooze en draai ik me nog een keer om. Slapen wil echter niet meer lukken: mijn hersenen beginnen alweer – na wat gepruttel – te ratelen. Ik heb een lange to do lijst voor vandaag, die vooral uit heel veel leren bestaat. Nog even blijven liggen klinkt dus heel aanlokkelijk. Tot ik me realiseer dat de dag wel leuk begint. Het schelle geluid klinkt weer en in plaats van snoozen besluit ik verstandig te zijn. Wekker uit en hup, mijn bed uit! De eerste zonnestralen schijnen al mijn kamer binnen: dat belooft veel goeds.
Binnen no time zit ik beneden te genieten van mijn ontbijtje en een kop koffie. Kon iedere ochtend maar zo soepel gaan. Mijn blik dwaalt ieder keer af naar de klok. Als het aan mij had gelegen had ik allang buiten gestaan. Het is dat ik op iemand moet wachten. Als mijn zusje eindelijk klaar is, huppel ik nog net niet buiten. Het is prachtig weer, het licht perfect en de bomen zien er betoverend uit met alle kleuren. Oh wat hou ik toch van de herfst. Lees meer…

Van alle social media, is Instagram toch wel mijn favoriet. Mooie plaatjes kijken, verwonderen over de prachtige locaties en dromen over de perfecte levens: ik geniet er iedere dag weer van. Ondertussen volg ik aardig wat mensen, maar er zijn er een paar die er tussenuit springen. Die creatieve mensen mogen best wat extra zonnestralen ontvangen, dus zet ik ze vandaag in het zonnetje. Lees meer…

Mijn laptop staat in een hoekje op mijn bureau. Ernaast past nog net mijn koffiekopje en ervoor liggen mijn agenda en mijn notitieboekje – één van de vele dan. Nu denk je misschien dat ik een heel klein bureau heb. Niets is minder waar. Naast dat koffiekopje liggen namelijk lege waterflesjes, to do lijstjes, brieven, de nieuwe Glamour, pennen, fietslampjes, afval en nog veel meer. De koffie & werk hoek is simpelweg de enige hoek die nog over is. Lees meer…

Toen mijn meeting in Eindhoven onverwachts veel eerder was afgelopen, besloot ik de overgebleven tijd struinend in ‘s-Hertogenbosch door te brengen. Deze prachtige stad bezoek ik bijna dagelijks – of nou ja, ik rijd er bijna dagelijks met de trein doorheen. Mijn eerste uitgaansverhalen beleefde ik er, aan de Parade ga ik vaak genoeg met vriendinnen wat drinken en als ik mijn kledingkast aan moet vullen, ben ik bijna altijd in Den Bosch te vinden. Toch ken ik deze stad nog amper. Tijd om daar verandering in te brengen, want ik ben er van overtuigd dat deze mooie stad, met zijn oude huizen en prachtige binnendieze, meer te bieden heeft dan de standaard winkels waar ik nu kom. Lees meer…

Vroeger was de kinderboekenweek mijn favoriete week van het jaar. Vooral vrijdag was een feestje, als ik op school een boek mocht kopen en daarna de hele herfstvakantie had om lekker te lezen. De afgelopen jaren is mijn lees-fanatisme een beetje geslonken. Door tijdsgebrek, het leed dat de leeslijst heet en een iet wat lage bankrekening, kwam ik niet meer aan lezen toe. Zeker de laatste maanden heeft het een dieptepunt bereikt, en dus kwam boektober perfect uit! Lees meer…

Vroeger droomde ik er altijd van om mijn eigen restaurant te hebben. Met de heerlijkste gerechten (pizza, patat en pannenkoeken dus) en een prachtig restaurant. Toegegeven, nu zou ik over dat ‘prachtige’ restaurant iets minder enthousiast zijn, dan toen ik nog klein was. Hoewel ik de droom ondertussen heb opgegeven, zijn mijn zusjes er nog altijd van overtuigd dat mijn kookkunsten geweldig zijn en ik een restaurant op móét richten – zijn er tenminste twee die dat denken. Ondanks dat ik niet denk dat het er ooit van gaat komen, vind ik het wel leuk om na te denken over hoe dat droom restaurant dan zou worden. En dus ook wat er op het menu zou komen te staan! Lees meer…

Moe en gestresst plofde ik neer in de stoel. De trein stond op het verkeerde perron, de nacht was kort en ik had nog veel dingen te regelen. Hoewel het druk was in de trein en alleen zitten een onbegonnen zaak was, had ik wel keus uit een aantal stoelen. Ik zakte neer naast een oud stel. De man, eind 60 gok ik zo, staarde uit het raam, terwijl de vrouw tegenover hem naar hem staarde – en een kleine blik op mij wierp. Lees meer…

Misschien kan je het je niet altijd even goed voorstellen (aangezien ik niet altijd even consistent post), maar wekelijks gaat er veel tijd zitten in mijn blog. Vooral in de weken waarin ik post gaan aardig wat uurtjes zitten. Denk aan het schrijven, foto’s maken, brainstormen en niet te vergeten: het technische gedeelte. Lees meer…